Stany hipnotyczne i głębokość transu

Czym jest głębokość transu?

Głębokość transu jest, pokrótce, miarą podatności osoby hipnotyzowanej na sugestie w danej chwili. Oznacza to, że osoba która jest „głębiej” będzie w stanie realizować większe spektrum sugestii od osoby która jest „płycej”. Poziom transu sprawdza się za pomocą sugestii w różnych kierunkach. Poniżej zamieszczam ogólnie przyjęte kryteria na każdy ze stanów hipnotycznych, i to jakimi sugestiami się charakteryzują.

Kiedy ominięcie funkcji krytycznej zostanie ustabilizowane na jakimś poziomie, jest to stanem, bądź też transem hipnotycznym. Takich transów trochę jest, jednak skupimy się tu na tych, które są w najczęstszym użyciu. Przy każdym zaznaczę jakie są kryteria minimalne żeby stwierdzić czy osoba już w tym stanie jest, jak też najczęstsze konteksty w których tych stanów się używa.

Jakie są stany hipnotyczne?

  • Lekki trans
    • Charakteryzuje się tym, że osoba może zrealizować sugestie na:
      • katalepsję (rozluźnienie bądź zesztywnienie części ciała do takiego stopnia że zahipnotyzowany nie jest w stanie świadomie ją poruszyć),
      • halucynacje kinestetyczne (dotyczące ciała fizycznego; np. odczuć że jej ręce są cieplejsze),
      • jak też zmniejszenie odczuwania bólu.
    • Najczęściej stosowany po to, żeby osiągnąć głębsze stany.
  • Średni trans
    • Charakteryzuje się tym, że osoba może zrealizować sugestie na:
      • Analgezję (wyłączenie odczucia bólu),
      • Dystorsję odczucia biegu czasu.
    • Najczęściej stosowany po to, żeby osiągnąć głębsze stany, jak również jako stan roboczy hipnozy konwersacyjnej.
  • Głęboki trans (somnambulizm)
    • Charakteryzuje się tym, że osoba może zrealizować sugestie na:
      • Amnezję (która również ma kilka stopni, tzw. „lekki, średni, i głęboki somnambulizm”):
        • Komfortowe nie-myślenie jest wyznacznikiem lekkiego somnambulizmu,
        • Amnezja w transie jest wyznacznikiem średniego somnambulizmu,
        • Amnezja post-hipnotyczna (tj. sugerujemy amnezję, wyprowadzamy z transu, osoba dalej nie pamięta) jest wyznacznikiem głębokiego somnambulizmu.
      • Anestezję (kompletne wyłączenie czucia, miejscowo bądź ogólnie),
      • Halucynacje pozytywne (doświadczanie czegoś czego nie ma),
      • Halucynacje negatywne (nie doświadczanie czegoś co jest).
    • Jego głównym zastosowaniem jest wszystko to, czego nie pokrywają stany głębsze.
  • Śpiączka hipnotyczna (stan Esdaile’a)
    • Charakteryzuje się kompletnym brakiem realizacji sugestii, ze względu na to że ten stan jest taki relaksujący i przyjemny, że hipnotyzowany po prostu „olewa” hipnotyzera.
    • Następuje automatyczne znieczulenie całego ciała (tj. bez sugestii).
    • Ciało wykazuje tzw. odpowiedź prekatatoniczną, tj. następuje automatyczna katalepsja mięśni przyszkieletowych, w takiej pozycji w jakiej się je ustawi.
    • Można wprowadzić katatonię przez stanowcze nastawienie kończyn w stawach, co powoduje że kończyny blokują się w miejscu, i kiedy je wygniemy w drugą stronę, wracają na swoje miejsce.
    • Stan Esdaile’a jest wykorzystywany jako znieczulenie do operacji chirurgicznych.
  • Stan Ultra-Głęboki (stan Sichorta) – osiągany przez śpiączkę hipnotyczną
    • Charakteryzuje się całkowitym zwiotczeniem ciała, w tym głębokich mięśni brzucha i mięśni przyszkieletowych,
    • Utrzymuje się całkowite znieczulenie ciała.
    • Pośrednio, przez podświadomość, można wpłynąć na:
      • regenerację ciała fizycznego, przyspieszyć procesy uzdrawiania,
      • wzmacniać układ odpornościowy,
      • wpływać na równowagę układu hormonalnego.
    • Stan Sichorta jest wykorzystywany jako znieczulenie do operacji chirurgicznych – szczególnie tych dotyczących jamy brzusznej.
  • Stan Ultra-Wysoki – osiągany przez śpiączkę hipnotyczną
    • Charakteryzuje się pełną samoświadomością, co pozwala na:
      • wyjątkowo szybką realizację sugestii,
      • dynamiczną realizację bardziej złożonych instrukcji przez osobę zahipnotyzowaną,
      • poszerzenie horyzontów umysłu – samoświadomość pozwala na odkrycie własnych umiejętności i tendencji.
    • Jest to stan bardzo przydatny w terapii, jako że pozwala na przeprowadzenie całego procesu terapeutycznego w ciągu kilku minut, zamiast kilku sesji.
  • Sen hipnotyczny
    • Charakteryzuje się kompletną nieobecnością umysłu świadomego, co oznacza że jest to stan w którym osoba zahipnotyzowana może realizować wszystkie sugestie (które, rzecz jasna, są dla niej bezpieczne i korzystne – funkcja samoprzetrwania działa niezależnie od stanu).

Mam nadzieję że ta rozpiska się wam przyda.

–F.B.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *